จารกลอนดอกสร้อย "ภิรมย์บุรีราช"

แบ่งปัน

สมุดใบลานทำเอง : จารกลอนดอกสร้อย "ภิรมย์บุรีราช"ลงไป

ชื่อกลอน : แปลตามคำจะได้ว่า จ้าวแห่งเมืองอันภิรมย์

หรือถ้าอ่านย้อนกลับจะได้คำว่า ราชบุรีภิรมย์ แปลได้ว่า เมืองราชบุรีอันแสนรื่นรม

 

ราชเอ๋ยราชรี เคยคลุกคลีแต่เยาว์ย่ำจ้ำเดิน

เขางูอยู่ตระหง่านช้านานเทอญ แดนจำเริญศักดิ์สิทธิ์องค์พุทธา

อีกอรัญญิกามหาไสยาสน์ เด่นผงาดผุดผาดคู่ขุนผา

ทุ่งเขียวเคียงขับหมู่สกุณา เจ้าอยู่มายุคใดใครหยั่งเอย

อาเอ๋ยอาราม เขตคามบุราณทั่วถ้วนแถบ

ขรัวเหลือเหลือตระการวิหารแกลบ ปูนปั้นยลแยบโรงช้างช่ำชองศิลป์

ช่องลมก้มวันทาบูชาแก่นจันทร์ งามหน้าบันแกะฉลักอมรินทร์

หน้าพระธาตุอาจองคงกระแสสินธ์ พระปรางค์หินเขางุผินคู่ธารเอย

งามเอ๋ยงามแท้  ได้พิศแลงานเลิศวิจิตร

โอ่งดินเผาเถากระเบื้องเฟื่องทุกทิศ  ช่างประดิษฐ์เอกอุเครื่องดนตรี

ปูนแดงเลิศรสลือชื่อแต่ก่อนเก่า ทองเหลืองเขาลอยชดช้อยอร่ามศรี

เครื่องบ้านอุดมงานจักสานดี ผ้าทอมากมีสืบสานถิ่นนี้เอย

 

แม่เอ๋ยแม่กลอง ข้าเหม่อมองผองชนข้ามขึ้นลง

คนนั่งยิ้มให้คนเรือยิ้มส่ง ใคร่ให้อยู่ยงคงไปในยุคอื่น

ผ่านย่านริมน้ำคลาคล่ำคึกคัก วิ่งเล่นพักริมแม่กลองแสนสดชื่น

สองฟากน้ำสบยิ้มกันนานวันคืน ขอตื่นหลับเป็นคนมณฑลนี้เอย

*****************************************************

ผู้จารและประพันธ์ Horsupawut Jantasaro
facebook : http://www.facebook.com/horsupawut.jantasaro
Blog : http://horsupawut.exteen.com/

อ่านต่อ >>

บทกลอน "คนงามบ้านโป่ง"

แบ่งปัน

แต่โบราณนานมาเขาพาที              ว่ามากมีสาวสคราญที่บ้านโป่ง
คนในยุคปัจจุบันจึงจรรโลง             ให้เชื่อมโยงตามวาจาที่พาที

คนทั่วไปลือนามว่างามแล้ว            ต้องยึดแนวความรักในศักดิ์ศรี
ชาวบ้านโป่งจึงกระทำแต่กรรมดี      เพื่อช่วยชี้เสริมคำให้กำจาย

วาจางามยามมีวจีเอื้อ                     คารมเจือหวานหูมิรู้หาย
น้ำใจงามรักความจริงทั้งหญิงชาย  มุ่งค้าขายหมายมีไมตรีกัน

เรือนร่างงามยามเห็นเป็นบุญตา      รู้รักษาอนามัยไม่แปรผัน
กิริยางดงามนิยามนั้น                      ล้วนสร้างสรรค์ส่งผลให้คนงาม

อันคนงามงามน้ำใจใช่ใบหน้า        พูดกันมานานแล้วน้องอย่ามองข้าม
คนบ้านโป่งขึ้นชื่อถูกลือนาม          นับเป็นความภูมิใจในคำนี้

ที่บ้านโป่งมีผ้าลายน่าซื้อ               คนร่ำลือทันยุคกว่าทุกที่
เหล่าแพรพรรณหลากหลายจึงขายดี       ปวงสตรีมาชุมนุมซื้อคลุมกาย

อันไก่งามเพราะขนที่ล้นหลาม       ส่วนคนงามเพราะแต่งชี้แจงง่าย
เชิญมาชมคนงามยามเอียงอาย     มาจับจ่ายแพรพรรณเภิดขวัญตา

**************************************
ผู้ประพันธ์ : ศรีวิชัย  ทรงสุวรรณ

ที่มา :
ศรีวิชัย ทรงสุวรรณ. (2541). แววรุ้งที่ราชบุรี. ราชบุรี : ธรรมรักษ์การพิมพ์. (หน้า 109). (ดูภาพหนังสือ)

อ่านต่อ >>